FANDOM


Tekst

In the year of 'thirty-nine' assembled here the volunteers
In the days when lands were few
Here the ship sailed out into the blue and sunny morn
The sweetest sight ever seen
And the night followed day
And the story tellers say
That the score brave souls inside
For so many a lonely day sailed across the milky seas
Never looked back
Never feared
Never cried

Don't you hear my call though you're many years away
Don't you hear me calling you
Write your letters in the sand for the day I take your hand
In the land that our grandchildren knew

In the year of 'thirty-nine'
Cama a ship in from the blue
The volunteers came home that day
And they bring good news
Of a world so newly born
Though their hearts so heavily weigh
For the earth is old and grey
Little darling we´ll away
But my love this cannot be
For so many years have gone
though I'm older but a year
Your mother's eyes in your eyes cry to me.

Don't you hear my call though you're many years away
Don't you hear me calling you
Write your letters in the sand for the day I take your hand
In the land that our grandchildren knew

Don't you hear my call though you're many years away
Don't you hear me calling you
All the letters in the sand cannot heal me like your hand
For my life still ahead
Pity me

Tłumaczenie

W roku '39 zgłosili się tutaj ochotnicy,
w dniach kiedy ziem było niewiele.
Tutaj statek odpłynął w niebieski i słoneczny poranek,
najsłodszy widok, jaki kiedykolwiek widziałem.
I po dniu nastawała noc,
a gawędziarze opowiadali historie,
o tym, jak to mnóstwo dzielnych dusz
przez wiele samotnych dni płynęło poprzez mleczne morza,
nigdy nie patrząc w tył,
nigdy nie będąc przestraszonymi,
nigdy nie płacząc.

Czy nie słyszysz mojego wołania choć jesteś o wiele lat daleko stąd?
Czy nie słyszysz mnie wołającego cię?
Napisz swój list na piasku, czekając na dzień, kiedy wezmę cię za rękę
w krainie, którą znają nasze wnuki.

W roku '39
przybył statek z błękitu,
Ochotnicy przybyli tego dnia do swych domów.
I przynieśli dobre wieści
o nowo narodzonym świecie,
choć ich serca były takie ciężkie.
Chociaż ziemia jest stara i szara,
jestem z dala od mojej miłości,
która może już wcale nie istnieć,
bo minęło już tyle lat.
Chociaż jestem starszy o rok,
oczy twojej matki w twoich oczach wołają do mnie…

Czy nie słyszysz mojego wołania choć jesteś o wiele lat daleko stąd?
Czy nie słyszysz mnie wołającego cię?
Napisz swój list na piasku, czekając na dzień, kiedy wezmę cię za rękę
w krainie, którą znają nasze wnuki.

Czy nie słyszysz mojego wołania choć jesteś o wiele lat daleko stąd?
Czy nie słyszysz mnie wołającego cię?
Wszystkie te listy napisane na piasku nie mogą mnie uleczyć tak jak twoja dłoń.
Ze względu na życie, które wciąż mam przed sobą,
żałuj mnie…

© Queen Productions Ltd., Raincloud Productions Ltd., Mercury Songs Ltd., Duck Productions Ltd., Nightjar Productions Ltd. lub Virgin Productions Ltd.

’39 – piąta piosenka z albumu A Night at the Opera, wydanego w 1975. Została napisana Briana Maya. Jej tytuł odnosi się do roku 1939. W późniejszych latach trafiła do kompilacji Jewels II, Deep Cuts, Volume 1 i The Best of Queen oraz do albumu koncertowego Live Killers.

W wersji studyjnej, ’39 jest śpiewany w całości przez Briana Maya, natomiast na koncertach utwór ten był wykonywany przez Freddiego Mercury’ego, właściwego wokalistę Queen.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.